Ojciec zabrał mnie wczoraj do lasu bielańskiego.
Poczułam się podle. Ogrom drzew pochylonych nad drogą którą jechaliśmy przerósł mnie i dobił. Ściskając ajpoda podłączonego do radia samochodowego(leciały brazylijskie przeboje), pisnęłam tylko - no fajnie tu. Ojciec chciał mi pokazywać kościół, ale na szczęście był jakiś ślub.
Wyjechaliśmy na bloki, na miasto. Uff.
Ja się chyba nadaję tylko do pól, morza, plaży - idiotyczna schizofrenia miejskiego dziecka.

Dzisiaj byliśmy z mym ojcem-psem Psotą na targach motocyklowych w celu zakupienia mi kasku. Ciężka wyprawa.
Nie dość, że daleko, śmierdzi kiełbasą z grilla i kupą końską, to człowiek jest skazany na starcie z facetami w obciachowych kombinezonach i ich znudzonymi lasiuniami. Poza tym cały czas siąpił deszczyk który co namiot wpadał ojcu za kołnierz. Jednak:
Zdobyliśmy gacie dla Siśka, najlepszego przyjaciela ojca. Facet, który nam je opylił z początku zdobyl moją sympatię, bo wyglądał jak wychudzony Al Bundy i nie miał tej idiotycznej motocyklowej kurtki. Potem jednak z pasją wyłożył nam główne problemy z jakimi borykają się motocykliści ("w innym materiale to, za przeproszeniem, się panu jajka pocą, łojezu co tam się dzieje"). Potem kupiliśmy rękawice zimowe (ale tanio i P. wytargował cztery złote mniej). Potem było mi zimno, zgłodniałam (kiełbasa!), a wszystkie mierzone kaski były w kategoriach "drogie ale dobre" lub "tanie i zły rozmiar".  Inny dziwny człowiek, mocując mi kask na głowie uciskający jak dziewica norymberska, rozpoczął wyklad w stylu "ja to jestem tolerancyjny ale czarni i islam niech zostają w Afryce". Wtedy to coś we mnie pękło, zapewne zbuntowały się znudzone soki żołądkowe, ojciec pochwycił moje spojrzenie i wróciliśmy do samochodu.
Bez kasku i bez kasy, bo poszła na bilety i spodnie Siśka. A, no i na rękawice zimowe.
Wyziębieni, dotarliśmy do auchana wtapiając się w sobotnią bitwę pod spożywczem. Wychodząc bez wózka ale z siedmioma siatami i dwoma baniakami wody, na parkingu powitało nas - słońce.

Zabieram się za nowy biznes, tzn malowanie portretów Marii Antoniny i postaci z ulubionych oper i sprzedaż tego za bezcen.
Jakby nie wyszło (jest w końcu kryzys), to moi dziadkowie się zlitują i kupią. Albo może mój tata? Mało kto rozumie wielką sztukę.

Przepis na czekolade Fredka, deser przygotowywany głównie w Kampanii podczas karnawału:

450-500g cukru
100g kakao
100g skrobia kukurydziana
pół tabliczki gorzkiej czekolady
1/2 litra mleka
cynamon
vanilia

wymieszac wszystko i postawic na małym ogniu, mieszając przez jakieś 30 min. Spożywać z faworkami (tutaj: chiacchiere, czyli pogaduszki).

O' panar (czyt mniej wiecej upanar-y): koszyk spuszczany z okna lub balkonu, w ktory ktoś na dole pakuje np. zakupy, żeby nie trzeba było specjalnie latać po schodach. Często wkłada się do takiego panar listę produktów, które sprzedawca ze sklepiku z parteru podaje, a potem czeka na pieniądze, które docierają tą samą drogą.
Tutaj sławne wejście do Mariki i Ani.